Gedichten

Door mevr. A., een lezeres van dit blog, werd ik geattendeerd op de poëzie van Daan Zonderland en andere Nederlandse plezier- en nonsensdichters. Ik kende ze niet. Geniet maar lees met mate !

Daan Zonderland

'Het is tijd om te gaan,

Tijd, ondanks de klokken,

Tijd, ofschoon de kunstenaars

Nog naar Arti sjokken.

Alles gaat voorbij, mijn lief,

Niets blijft bij het oude.

Zelfs de liedjes die ik zing,

Zijn je reinste claude.

Fram is boos en schrijft niet meer,

Abri koos een ander

En die hebben liefgehad

Schreien om elkander,

Schreien, schoon de zomerbries

Door de blaren ritselt,

Want de Duitse bief is stuk

En de Weense schnitzelt.'

**********************

Een oude man in Gaasterland

Die nam een bronzen vaas ter hand

En sloeg - niet zonder tegenzin -

Zijn goede vrouw de schedel in

Toen men hem daarop arresteerde

En naar de rede informeerde,

Zei hij - zonder plichtplegingen -

‘Uit schoonheidsoverwegingen.’

Kees Stip - Op twee slakken

Twee slakken waren al sinds jaren

Op weg van Groningen naar Haren

Tenslotte kwam geheel ontdaan

de oudste aan het eindpunt aan

Hij slikte en sprak diep bewogen:

'Mijn broer is uit de bocht gevlogen.'

John O'Mill - Of mice and men

Kleine muisjes hebben kleine wensjes

Beschuitjes met gestampte mensjes